بیماری های لثه

معنی کلمه پریودنتال

ریسک فاکتورهای بیماری پریودنتال

علائم بیماری پردیونتال

تشخیص بیماری های پردیونتال

درمان

چگونه میتوان سلامتی دندان را حفظ کرد.

 
معنی کلمه پریودنتال

در بیماریهای پریودنتال بافت های اطراف دهان (لثه و استخوان) عفونی و ملتهب می شوند. بیماریهای پریودنتال به دو شاخه ژنژیویت و پریودنتیت تقسیم می شوند.

بیماری های پریودنتال به دلیل افزایش باکتری هایی که در حالت طبیعی در دهان موجود هستند، ایجاد می شوند. زمانی که پلاک به مدت طولانی در اطراف دندان باقی می ماند به ماده ای جامد و سفت به نام «جرم» تبدیل می شود. تمیز نمودن جرم به مراتب مشکل تر از پلاک است. با گذشت زمان حضور جرم در اطراف دندان باعث التهاب لثه (ژنژیویت) می شود.ژنژیویت بسیار خفیف تر از پریودنتیت بوده و با درمان های مناسب به سادگی قابل درمان است.

اگر ژنژیویت تحت درمان قرار نگیرد، التهاب به عمق لثه گسترش یافته و بافت های زیرین لثه و در نهایت استخوان زیرین لثه را تحت تاثیر قرار می دهد که تحت عنوان پریودنتیت نامیده می شود.

عدم درمان پریودنتیت باعث تخریب استخوان و سایر بافت های نگهدارنده دندان شده و در نهایت دندان از بین می رود. در اغلب موارد پریودنتیت به دنبال ژنژیویت دیده می شود ولی ممکن است پرودنتیت بدون ژنژیویت نیز دیده شود. ژنژیویت یک بیماری شدید است که نیاز به درمان کامل و دقیق توسط دندانپزشک داردتحقیقات نشان دهنده ارتباط بیماری های پریودنتال با بیماری های زیر است:

احتمال بیماری های قلبی

افزایش خطر حملات قلبی

کنترل بیماری دیابت

وزن پایین نوزادان در مادران مبتلا به پرودنتیت

زایمان زودرس

افزایش خطر عفونتهای ریوی ، برونشیت، بخصوص در افراد حساس

تحقیقات نشان می دهد 90% از بالغین در مراحلی از زندگی مبتلا به ژنژیویت و 35% افراد بالای 30 سال مبتلا به پریودنتیت بوده اند.

احتمال ابتلا به پریودنتیت با افزایش سن بالا می رود.

تقریبا 29% مردم بین 30 تا 53 سال و 50% مردم بین 55 تا 90 سال مبتلا به پریودنتیت هستند. متاسفانه تحقیقات نشان می دهد تنها 25% مبتلایان به پریودنتیت از بیماری خود آگاه هستند و تنها 19% بیماران تحت درمان قرار می گیرند.

 
ریسک فاکتورهای بیماری پریودنتال

ریسک فاکتور عاملی است که احتمال ابتلا به بیماری را افزایش میدهد، با این وجود ممکن است بیماری پریودنتال پیشرفته حتی بدون ریسک فاکتورهایی که در ذیل به آنها اشاره می شود در افراد دیده می شود.

1 - مصرف دخانیات

بر اساس گزارشات انجمن پزشگی آمریکا 29% سیگاری ها در مورد بالا بودن احتمال حملات قلبی نسبت به افراد غیر سیگاری آگاهی دارند. در این افراد میزان ابتلا به بیماری های ریه، انواع سرطان ها، پایین بودن وزن نوزادان به هنگام تولد نسبت به افراد معمولی بالاتر است.

علاوه بر موارد فوق الذکر باید توجه داشت مصرف دخانیات برای سلامت دهان و دندان نیز مضر می باشد.

تحقیقات اخیر نشان می دهد که مصرف دخانیات یکی از عوامل مهم در پیشرفت بیماری های لثه است. همچنین عوامل شیمیایی موجود در سیگار ترمیم زخم های ناشی از جراحی های لثه را به تاخیر انداخته و باعث شکست در درمان می شود.

باید توجه داشت مصرف سیگار باعث افزایش جرم شده و به دنبال آن تخریب لثه و انساج نگهدارنده دندان و در نهایت باعث تخریب استخوان فک می شود.

هرگاه بهداشت دهان رعایت نشود و طی مراجعات منظم به دندانپزشک جرم ها تمیز نشود موجب تجمع پلاک های میکروبی و به دنبال آن تحلیل لثه و افزایش پلاک های دندانی می گردد.

2 - سوء تغذیه

احتمال ابتلا به بیماری پریودینال را افزایش می دهد بخصوص استفاده زیاد از مواد قندی و استفاده کم از ویتامین.

3 - استرس

زندگی پر استرس همانند اثراتی که در سلامت سایر ارگان ها دارد بر توان بدن فرد در مبارزه با عفونت ها نیز موثر است.

4 - بیماری های خاص

در بیماری های شدید مانند سرطانها، بیماری های اتو ایمن، ایدز و دیابت ، بیماری های پریودنتال تشدید می شوند.

5 - سن

همانطور که قبلا ذکر شد با افزایش سن احتمال احتمال ابتلا به بیماری های پریودنتال افزایش می یابد

6 - جنس

زنان نسبت به مردان ، شاید به دلیل تغییرات هورمونی که در دوران بلوغ - حاملگی و یائسگی تجربه می کنند بیشتر دچار بیماری های لثه می شوند.

7 - داروها

مصرف بعضی از دارو های قلبی و ضد افسردگی در سلامت دهان موثرند. باید اضافه نمود، علاوه بر موارد فوق الذکر عوامل دیگری همچون فقر، دندان قروچه، بهداشت بد دهان، پروتزهای غیراصولی و تنفسی دهانی نیز در ابتلا به بیماری های پردیونتال موثرند.

8 - ژنتیک و نژاد

 
علائم بیماری پردیونتال

لثه های قرمز ، ورم کرده ، تمایل به خونریزی به ویژه موقع مسواک زدن و استفاده از نخ دندان، حساسیت دندان ها، بوی بد دهان، درد در موقع جویدن غذا، پایین رفتن سطح لثه نسبت به دندان، افزایش فضای دندانی، آبسه های دندانی.

 
تشخیص بیماری های پردیونتال

بیماری های پردیونتال می تواند توسط دندانپزشک شما در طی معاینات منظم دندانپزشکی و بررسی شرایط لثه و انساج نگهدارنده، موقعیت دندان ها و فضای بین دندانی و پاکت های دندانی(که در بیماری های لثه عمق آنها بیش از 3mm خواهد بود) قابل تشخیص است.بنابراین جهت بررسی شرایط لثه فرد بایستی هر 6 ماه یک بار تحت معاینه دقیق دندانپزشکی قرار گیرد.

بررسی کلیشه های رادیوگرافی جهت تشخیص قطعی ضروری به نظر می رسد.

 
درمان

درمان و کنترل بیماری های لثه شامل تغییر عادات بیمار، دارو درمانی، جرم گیری و در صورت نیاز، جراحی است.

هدف از درمان بیماری های لثه، کنترل عفونت و متوقف کردن تخریب لثه و استخوان و سایر بافت های نگهدارنده، جلوگیری از، از دست دادن دندان هاست.با ترک استعمال دخانیات، استفاده از رژیم غذایی سالم و رعایت کامل بهداشت دهان و دندان تا حد زیادی سلامت لثه خود را تضمین نمائید.

استفاده از مسواک 2 بار در روز، استفاده از مسواک نرم بدون خیس نمودن مسواک، روشی است عالی جهت حفظ سلامت انساج نگهدارنده.

استفاده از خمیر حاوی فلوراید و نحوه صحیح مسواک زدن می تواند در حفظ سلامت دندان ها مفید باشد.

به هنگام مسواک زدن باید توجه داشت مسواک با زاویه 45 درجه در حالی که الیاف مسواک به طرف لثه قرار گیرد و کلیه سطوح هر دندان با حرکات چرخشی و کوتاه تمیز گردد. فواصل دندان روزانه یک بار با نخ دندان تمیز شود و حداقل هر 6 ماه یک بار جهت جرم گیری به مطب دندانپزشک مراجعه نمائید.

هرگاه با تغییرات ناگهانی در قرمزی، قوام یا افزایش خونریزی لثه مواجه شدید و یا هر گاه با ترشحی که از زیر لثه دندان خارج می شودو یا لقی دندانهایتان روبرو شدید با دندانپزشک خود مشورت نموده و منتظر ویزیت 6 ماهه نشوید.

جرم گیری

جرم گیری عمیق توسط دندانپزشک با وسایلی مخصوص و با دقت به همراه صاف کردن سطوح ریشه های دندان ها باعث زدودن جرم و عوامل عفونی از سطح دندان ها شده و در حفظ سلامت شما نقس بسزایی دارد.

دارو درمانی

مواردی که در این بخش ذکر می شود نتها جهت آگاهی دادن به شما در مورد روش های مختلف درمان می باشد بنابراین توصیه می شود قبل از انجام نوع خود درمانی با دندانپزشک خود در مورد راه های مناسب درمان و کنترل بیماری پریودینال خود مشورت کنید.

نقش آنتی بیوتیک ها در درمان بیماری های پریودینال در دست مطالعه است. امروزه آنتی بیوتیک ها به اشکال کپسول، فیبرهای ظریفی که در زیر لثه قرار می گیرند و یا بصورت ژل مورد استفاده قرار میگیرند.

Tetracycline و Doxycycline شایع ترین آنتی بیوتیک هایی هستند که در درمان بیماری های لثه تجویز می شوند. در مصرف داروها باید کاملا به دستورالعمل مصرف توجه داشت، طول مدت و روز درمان را رعایت نمود تا انتظارات برآورده شود.

جراحی

در صورتیکه ضایعات خیلی وسیع باشند ممکن است جراحی تجویز شود. در موارد شدید چون امکان تمیز کردن کامل جرم ها و عوامل عفونی وجود ندارد با روش های جراحی و کنار زدن لثه امکان تمیز کردن ناحیه فراهم می شود.

 
چگونه میتوان سلامتی دندان ها را حفظ نمود؟

با رعایت موارد زیر احتمال ابتلا به بیماریهای لثه را کاهش داد.

ترک سیکار

رژیم غذایی مناسب

رعایت کامل بهداشت دهان و دندان

ویزیت منظم توسط دندانپزشک هر 6 ماه یک بار

 

 

 
ساعات  کار مطب
10 - 13 , 15.30 - 20شنبه
10 - 13 , 15.30 - 20یکشنبه
10 - 13 , 15.30 - 20دوشنبه
10 - 13 , 15.30 - 20سه شنبه
10 - 13 , 15.30 - 20چهارشنبه
10 - 13 , 15.30 - 20پنج شنبه
تعطیلجمعه
تماس با ما